เพลง เนื้อเพลง รับบทคนเจ็บ ยศ นนทกรณ์
อ้ายมันเจ็บส่ำได๋ เจ้าคือเฮ็ดได้ น้อนาง ยามที่เหมิดหวัง ส่ำกับหย่าง อยู่เทิงถ่านไฟ คือกับหัวใจเป็นแผล เจ้าบ่แคร์บ่ห่วงอ้าย เอาเกลือทาซ้ำลงไป ทุรนทุราย ฟูมฟายน้ำตา มื้อที่อ้ายเหมิดค่า หยดน้ำตามันกะไหลริน ล้มเกือกขี้ดิน ยังบ่เจ็บส่ำเจ้าจากลา หย่างเหมิดแฮงพอปานสิล้ม คือมีดคม ๆ กรีดใจเรื่อยมา บทคนเจ็บยอมรับชะตา ฮอดเวลาหลีกทางของอ้าย ผู้รับบทคนเจ็บ คืออ้ายแม่นบ้อกานดา อ้ายเจ็บคือจั่งฟ้าผ่า หยดน้ำตาไหลท่วมหัวใจ ผู้รับบทคนเจ็บ หมอบ่รับเย็บแผลเจ็บมันหลาย เจ้าคือบ่ฆ่าให้ตาย สิแคร์อ้ายเฮ็ดหยังน้องหล่า ฮู้ว่าอ้ายเหมิดค่า วาสนาบ่ได้คู่กัน พระเอกคือเขา คนนั้นที่ครองใจเจ้าเรื่อยมา โตอ้ายควรรับบทใด เฝ้าถามใจโตอ้ายเรื่อยมา คำตอบที่ได้กลับมา อ้ายเหมิดค้ายามเจ้าเหมิดใจ ผู้รับบทคนเจ็บ คืออ้ายแม่นบ้อกานดา อ้ายเจ็บคือจั่งฟ้าผ่า หยดน้ำตาไหลท่วมหัวใจ ผู้รับบทคนเจ็บ หมอบ่รับเย็บแผลเจ็บมันหลาย เจ้าคือบ่ฆ่าให้ตาย สิแคร์อ้ายเฮ็ดหยังน้องหล่า บทคนเจ็บยอมรับชะตา อ้ายเหมิดค่ายามเจ้าเหมิดใจ